"Dziewczynka z parku" i temat straty_innowacyjnie w klasie 2a.
Czy z dziećmi można rozmawiać o śmierci?
Czy o tak trudnym i bolesnym doświadczeniu da się mówić w sposób delikatny, bezpieczny i dostosowany do dziecięcego świata?
Uczniowie klasy 2a udowodnili, że tak! Punktem wyjścia do niezwykle ważnych i poruszających rozmów stała się lektura Barbary Kosmowskiej pt. „Dziewczynka z parku”.
Historia Andzi stała się dla drugoklasistów okazją do przyjrzenia się emocjom towarzyszącym stracie, żałobie i tęsknocie. Podczas zajęć dzieci odkrywały, że żałoba jest całym wachlarzem uczuć, które mogą pojawiać się w różnym czasie i z różnym nasileniem, począwszy od smutku, złości, żalu... aż po poczucie niesprawiedliwości i niezrozumienie tego, co się wydarzyło.
Jednym z najważniejszych elementów zajęć podczas omawiania lektury było wykonanie symbolicznego Drzewa Straty. Na jego liściach uczniowie zapisywali swoje refleksje dotyczące tego, czego mogło najbardziej brakować Andzi po utracie taty. W ten sposób powstało wyjątkowe drzewo, którego gałęzie symbolizowały relację, bliskość i więź, a liście – wszystko to, co składało się na codzienną obecność: wspólne rozmowy, codzienne rytuały, poczucie bezpieczeństwa, przytulanie, żarty, spacery...
Ćwiczenie pozwoliło dzieciom dostrzec wartość drobnych, codziennych chwil, które budują rodzinne więzi.♥
Omawianie lektury i szerokiego zagadnienia straty stało się jednocześnie realizacją kolejnego obszaru innowacji „Zatrzymaj się! Poczuj! Zrozum! Zareaguj!”.
Drugoklasiści:
♦ zatrzymali się, aby dostrzec emocje i potrzeby bohaterki;
♦ poczuli, jak trudne mogą być doświadczenia związane z utratą bliskiej osoby;
♦ próbowali zrozumieć zachowania i reakcje osoby przeżywającej żałobę;
♦ poszukiwali sposobów reagowania, które niosą wsparcie i akceptację.
To była niezwykle ważna lekcja empatii♥. A sama lektura „Dziewczynka z parku” stała się dla drugoklasistów czymś znacznie więcej niż kolejnym wyzwaniem czytelniczym.
Ten niezwykle delikatny temat przez kilka dni analizowany był pod czujnym okiem i z ogromną uważnością wychowawczyni, p. Agnieszki Tarajkowskiej.
----------------
Spotkanie z Andzią i jej historią szczególnie wpisały się w czas poprzedzający 1 listopada – dzień, w którym odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze i wspominamy tych, którzy odeszli. To również dobra okazja, aby przypomnieć najmłodszym, że pamięć o bliskich można pielęgnować nie tylko poprzez tradycję, ale także poprzez rozmowy, wspomnienia, wdzięczność i miłość, która pozostaje w naszych sercach.
Historia Andzi stała się dla drugoklasistów okazją do przyjrzenia się emocjom towarzyszącym stracie, żałobie i tęsknocie. Podczas zajęć dzieci odkrywały, że żałoba jest całym wachlarzem uczuć, które mogą pojawiać się w różnym czasie i z różnym nasileniem, począwszy od smutku, złości, żalu... aż po poczucie niesprawiedliwości i niezrozumienie tego, co się wydarzyło.
Jednym z najważniejszych elementów zajęć podczas omawiania lektury było wykonanie symbolicznego Drzewa Straty. Na jego liściach uczniowie zapisywali swoje refleksje dotyczące tego, czego mogło najbardziej brakować Andzi po utracie taty. W ten sposób powstało wyjątkowe drzewo, którego gałęzie symbolizowały relację, bliskość i więź, a liście – wszystko to, co składało się na codzienną obecność: wspólne rozmowy, codzienne rytuały, poczucie bezpieczeństwa, przytulanie, żarty, spacery...
Ćwiczenie pozwoliło dzieciom dostrzec wartość drobnych, codziennych chwil, które budują rodzinne więzi.♥
Omawianie lektury i szerokiego zagadnienia straty stało się jednocześnie realizacją kolejnego obszaru innowacji „Zatrzymaj się! Poczuj! Zrozum! Zareaguj!”.
Drugoklasiści:
♦ zatrzymali się, aby dostrzec emocje i potrzeby bohaterki;
♦ poczuli, jak trudne mogą być doświadczenia związane z utratą bliskiej osoby;
♦ próbowali zrozumieć zachowania i reakcje osoby przeżywającej żałobę;
♦ poszukiwali sposobów reagowania, które niosą wsparcie i akceptację.
To była niezwykle ważna lekcja empatii♥. A sama lektura „Dziewczynka z parku” stała się dla drugoklasistów czymś znacznie więcej niż kolejnym wyzwaniem czytelniczym.
Ten niezwykle delikatny temat przez kilka dni analizowany był pod czujnym okiem i z ogromną uważnością wychowawczyni, p. Agnieszki Tarajkowskiej.
----------------
Spotkanie z Andzią i jej historią szczególnie wpisały się w czas poprzedzający 1 listopada – dzień, w którym odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze i wspominamy tych, którzy odeszli. To również dobra okazja, aby przypomnieć najmłodszym, że pamięć o bliskich można pielęgnować nie tylko poprzez tradycję, ale także poprzez rozmowy, wspomnienia, wdzięczność i miłość, która pozostaje w naszych sercach.
